Armprothese
 IngKey

Om maar eens bij het begin te beginnen: wat is een prothese eigenlijk?
Een prothese is een op maat gemaakt hulpmiddel, een lichaamsdeel van kunststof, ter vanging van een ontbrekend lichaamsdeel.

Er bestaan twee typen armprothesen waar je uit kunt kiezen: een passieve en een actieve prothese.

PASSIEVE PROTHESE
De passieve prothese is óf een cosmetische prothese óf een passief instelbare prothese.
Een cosmetische prothese is een prothese waarbij de onderdelen niet instelbaar zijn.
Voordeel: kan qua kleur en vorm heel dicht aansluiten bij de eigen hand/arm.
Nadeel: weinig functioneel in het dagelijks gebruik.

Bij een passief instelbare prothese zijn de componenten slechts passief instelbaar. Deze prothese bestuur je door het inzetten van je andere hand, en is voornamelijk te gebruiken om te duwen, trekken, verschuiven of klemmen.
Voordeel: het is een goedkoop systeem en eenvoudig te bedienen.
Nadeel: deze prothese kan niet onafhankelijk van de andere hand bediend  worden.

ACTIEVE PROTHESE
Een actieve prothese is op drie manieren aan te sturen: door middel van lichaamsbekrachtiging, door middel van een externe krachtbron of door een combinatie van beiden (hybride).

Lichaamsbekrachtigd (= mechanisch)
De prothese heeft kabels aan de armprothese en bandages die rond de schouders lopen. Door de schouderbladen van elkaar af te bewegen en weer terug, kan de grijpfunctie in de hand of de haak bediend worden.
Voordeel: een stevig, trefzeker systeem dat op eigen lichaamskracht werkt en dus goed te doseren is.
Nadeel: er is oefening nodig om het systeem met succes te kunnen bedienen, er kan maar een beperkte kracht geleverd worden en de bandages zijn vaak zichtbaar door de kleding heen. Ook kan deze prothese op termijn schouder- en/of rugklachten veroorzaken.

Een elektrische microschakelaar (=servo-besturing) heeft minder uitslag nodig van de kabels om de hand, de haak of de elleboog te openen of buigen.
Voordeel: het kost je minder kracht om de onderdelen aan te sturen en je hebt meer feeling met de prothese: je kan voelen hoe sterk je grip is of hoe ver de hand/haak openstaat.
Nadeel: het gewicht ( 2 - 3 kg, afhankelijk van het aantal functies).

Externe krachtbron (= myo-elektrisch)
Een gecontroleerde spiersamentrekking wekt een elektrische spanning op die via een electrode op de huid wordt versterkt en overgebracht naar een controlecentrum. Dit stuurt de elektrische onderdelen (zoals het motortje) van de prothese aan. Signalen uit strekspieren worden gebruikt voor het openen van de hand (of haak), signalen uit de buigspieren voor het sluiten van de hand.
ook de draaifunctie is mogelijk, al dan niet gecombineerd met de grijpfunctie.
Voordeel: meer en betere functies.
Nadeel: voor dit systeem is een goede spiercontrole, voldoende spiertonus (elektrisch signaal) en oefening nodig, de motortjes en accu's zorgen voor voor extra gewicht en er kunnen storingen optreden in de elektrische onderdelen. De aanschafprijs is hoog.

Hybride systeem (= myo-elektrisch + lichaamsbekrachtigd)
Aansturing via lichaamsbekrachtiging in combinatie met een externe krachtbron is ook mogelijk. Dan is er sprake van een hybride systeem.                                             

HAND OF HAAK?
Vaak is er de mogelijkheid te kiezen uit het gebruiken van een hand of een haak.
Een hand is cosmetisch fraaier, maar de handschoen (het 'velletje') is kwetsbaar en wordt best snel vies. Door die handschoen is er ook iets meer kracht nodig om de hand te openen, omdat de weerstand van de handschoen overwonnen moet worden.
Een haak is mechanisch efficiënter, kan lichter van gewicht en in het bedienen zijn en de gebruiker kan alles goed zien tijdens het grijpen. Een haak is echter niet zo'n fijn gezicht. 

Het is zoals zo vaak bij prothesen: het is óf mooi óf functioneel.